ชายหนุ่มสะพายเป้เดินมาหาอันดามัน ที่ยืนหน้าเศร้ารอเค้าอยู่
"ไม่อยากไป" หญิงสาวโผเข้ากอดเค้าร้องให้
"ไว้เราว่างตรงกันเราค่อยมาเนอะ " ชัปปุยส์เสียงสั่น
"สัญญานะชัปปุยส์....เราจะมาทันทีที่เราว่าง " อันดามันจ้องตาของชัปปุยส์ที่น้ำตาเอ่อออกมา
"สัญญา ....." เค้าจูบหน้าผากของอีกฝ่ายเบาๆ
"เก็บดอกไม้ไปซะเยอะเลย "
"เอาไปสเปนด้วยไง ..จริงๆชั้นไม่อยากจะเก็บเยอะขนาดนี้หรอกนะ แต่ชั้นคิดถึง"
"ไปกันเถอะ..ปลาวาฬกับน้าแจ็คมารอแล้ว "
ชัปปุยส์จูงมืออันดามัน ไปที่เรือ ... เค้าหันกลับไปมองบ้านหลังเล็กด้วยความเศร้า ต้องกลับมาอีก ต้องมาอีก...
ชัปปุยส์ให้รถสโมสรไปรับมาที่บ้านพัก เค้าอยากพาอันดามันมาที่นี่ก่อนจะไปสเปน แวะมาเอาเสื้อผ้าบางส่วน เค้าแปลกใจมากๆ ที่เดินเข้ามาในบ้านแล้วถูกจัดอย่างเป็นระเบียบ มันเรียบร้อยมากเกินไป ....
"นายจัดเองเหรอชัปปุยส์ ....เรียบร้อยมากน่าอยู่ที่สุดเลย" อันดามันยิ้มหวานชื่นชมชัปปุยส์ แต่อีกฝ่ายก็ยัง งง
"ไม่หรอก...เอ๊ะรึว่าป้าแม่บ้าน แต่ปกติป้าเค้าไม่เอาดอกกุหลาบมาจัดแจกันอะไรแบบนี้นะ " ชายหนุ่มเห็น แจกันเล็กมีกุหลาบสีแดงจัดไว้จนเต็ม
"ป้าเค้าอาจจะอยากให้นายสดชื่นมั้ง แบบมาถึงแล้ว เห็นดอกไม้สวยจะได้หายเหนื่อย "
อันดามันพูดพลางกวาดสายตาไปรอบๆห้องรับแขก ...
"มานี่สิ " เค้าดึงแขนอันดามันมาที่ห้องนอนของเค้า
"ชัปปุยส์....."
"เตียงเล็กไปมั้ย "
"ใหญ่....นายจะทำอะไร"
"ก็.....นะ....."
"ไม่เอา...พ่อกับแม่นายรออยู่ เราต้องรีบไปสนามบิน เดี๋ยวก็ตกเครื่องหรอก "
"ก็ด้าย......นิดเดียว....5 นาที "
"30 วินาทีก็ไม่ได้ "
"ด้ายยยยยยยยยยยยยยยย"
ชัปปุยส์ยังกอดรัดอันดามันอยู่บนเตียงนอนของเค้าอย่างมีความสุข ทั้งสองไม่รู้เลยว่ามีใคร คนนึงแอบอยู่ในตู้เสื้อผ้า ...
เดือนดารารู้จากคนขับรถว่าชัปปุยส์จะมาที่บ้าน เลยรีบเอาดอกไม้มาจัด หญิงสาวเข้าใจว่าชัปปุยส์จะมาคนเดียว ..ไม่คิดว่า..เจ้าหญิงอันดามันจะมาด้วย ยิ่งได้ยินเสียงเค้าคุยกัน ทำอะไรกัน เดือนดารา เหมือนใจจะขาดให้ได้ น้ำตาก็ไหลออกมาไม่หยุด มันเจ็บปวดจนไม่รู้จะบรรยายยังไง
"ชั้นรักเธออันดามัน "
"ชั้นก็รักเธอชัปปุยส์รักที่สุดในโลก "
"ชั้นรักเธอมากกว่า "
"ชั้นรักมากกว่า "
"จะไม่ยอมจริงๆใช่มั้ย นายเนี่ยมันชอบเอาชนะจริงๆเลย "
"ชั้นแพ้ให้เธอก็ได้ ...แพ้ให้เธอคนเดียวนะ "
"ไม่ต้องมาปากหวานเลย...แค่นี้ชั้นก็รักนายจะแย่แล้วชัปปุยส์"
"งั้นไปอาบน้ำกัน..เดี๋ยวไม่ทัน "
"อื้อ..."
"จูบก่อนทีนึง"
"ตลอดเลยนะ "
ชัปปุยส์กับอันดามัน เข้าไปอาบน้ำในห้องน้ำ..เดือนดาราถึงได้หลบออกมาจากบ้าน ....
ร่างบางเดินตัวเบาเหมือนไร้วิญญาณ มันทั้งช็อกและชาไปหมด หูอื้อตาลาย .... "ฮืออออ พี่ชัปปุยส์ ....."
"ฮือออออ เดือนรอพี่นะคะ....พี่ทำไมพามันมาด้วย พี่ชัปปุยส์....พี่......"
"เดือนเกลียดมัน นังเด็กแรด หน้าไม่มียางอาย เป็นตั้งเจ้าหญิงร่านที่สุด ชั้นอยากฆ่าแกจริงๆ แกก็แค่เจ้าหญิง พี่ชัปปุยส์ของชั้นเป็นพี่แกตั้งหลายปี แกต้องเรียกเค้าว่าพี่ แกมันไม่เคารพเค้า แกมันทำลายหัวใจของชั้น แกมันเลวที่สุด "
เดือนดารายังต่อว่า อันดามัน ด้วยความชิงชัง ยังจำเสียงครางของ อันดามันได้ มันติดหู มันทำให้หญิงสาว แทบหัวจะระเบิด ....
"เดือนไม่ได้รอจะเจอเรื่องแบบนี้นะพี่ชัปปุยส์ .. ทำไมพี่ชัปปุยส์ทำแบบนี้ .. ทำไมคะ "
"พี่รักมันขนาดนี้เลยเหรอคะ ถ้าพี่เจอเดือนก่อนมัน ถ้าพี่รู้จักเดือน พี่คงไม่ชอบมัน " "พี่ชัปปุยส์คง "
ความรู้สึกของเดือนดารา ไม่มีใครเข้าใจได้...ถ้ารวย เดือนดาราจะตามไปที่สเปน เดือนดาราจะตามชัปปุยส์ไปในทุกๆที่ ไปในที่ ที่เค้าจะเห็นเธอได้ ....
ครอบครัวของอังเดร ครอบครัวของโซเฟียเดินทางมาที่สเปนกันหมด เพราะสมเด็จพระราชินีทรงอยากให้จัดงานที่สเปน โซเฟียกับอังเดรก็อยากจะจัดที่นี่ เพราะเป็นสถานที่ ที่เจอกัน ... ฮยอนอาเดินทางมาพร้อมกับพ่อ
"โซเฟีย "
"คิดถึงเธอที่สุดเลยฮยอนอา คิดถึงมาก"
"เหมือนกันเพื่อน คิดถึง คิดถึงอันดามันด้วย คิดถึงทุกๆคน " ฮยอนอากอดโซเฟียน้ำตาก็ไหลออกมา
"อันดามันคงจะมาถึงเย็นๆ พ่อกับแม่ของชัปปุยส์ก็มาด้วยนะ ครอบครัวพวกเราจะได้เจอกันหมดแล้ว ชั้นดีใจที่สุดเลย "
"ชั้นก็ดีใจ ชั้นอยากจะขอโทษคุณพ่อคุณแม่ของชัปปุยส์ด้วย ตอนนั้นชั้นทำตัวไม่ดีเลย " ฮยอนอาปาดน้ำตา
"พวกท่านใจดี ไม่โกรธเธอแน่นอน สบายใจได้ "
"ชั้นคงมีเรื่องไม่สบายใจแทนเรื่องพ่อกับแม่ของชัปปุยส์...เพราะลูกชายเพื่อนพ่อชั้นเค้าจะมาที่นี่มาหาพ่อชั้นด้วย มาเจอหน้าชั้น ..." ฮยอนอาจะร้องอีก โซเฟียเลยโอบไว้ สงสารเพื่อนสุดหัวใจ
"เย็นนี้ทุกคนต้องไปเฝ้าควีนส์พร้อมๆกัน...ชั้นเองจะพูดไห้ไอ้หมอนั่นมันไม่กล้าแต่งงานกับเธอเอง "
"อย่าเลยโซเฟีย "
"ทำไมล่ะ..."
"พ่อชั้นเค้าสัญญากับเพื่อนเค้าไว้ ว่าจะให้ชั้นกับลูกชายเค้าแต่งงานกัน "
"เฮ้ยยยย ในชีวิตจริงๆมันมีด้วยเหรอเรื่องแบบนี้ "
"พ่อบอกชั้นเอง....มันเป็นสัญญาลูกผู้ชาย "
"แล้วเธอก็ต้องทำตามสัญญาของพ่อเธอ โดยที่ไม่เคยเห็นหน้ากัน"
"ฮยอนอา....." อังเดรเดินมากอดฮยอนอา
"ไง..." ฮยอนอาเห็นอังเดรแล้วจะร้องให้อีก เพราะนึกถึงพี่ชายใจดำของอังเดร
"ขอบใจมากๆเพื่อนเจ้าสาวคนสวย" เค้าเอามือตีไหล่เธอเบาๆ
"พี่ริคาโด้มาโน่นแน่ะ " อังเดรเห็นรถริคาโด้ขับเข้ามาในบ้าน เค้าเลยรีบดึงแขนโซเฟียขึ้นห้อง
"เดี๋ยวพวกเธอจะไปไหน ..เดี๋ยวก่อน " ฮยอนอาทำตัวไม่ถูก เลยรีบเดินไปที่รถ
"จะไปไหน " ริคาโด้เดินมาคว้าแขนเอาไว้
"ไปไหนก็ได้..เกี่ยวอะไรด้วย " หญิงสาวสะลัดแขน
"ก็....ใช่สินะ...กำลังจะแต่งงานแล้วนี่ " คำพูดประชดของริคาโด้ทำเอาฮยอนอาน้ำตาไหลออกมาด้วยความน้อยใจ
"ใช่...ชั้นกำลังจะแต่งงงาน...ไม่ต้องมาแตะต้องตัวชั้น!! "
"แค่จับแขน...ทำไม...ทำมากกว่านี้ชั้นยังเคยเลย "
"ผั๊วะ!!! " ฮยอนอาตบหน้าริคาโด้ไปฉาดใหญ่ "อย่ามาดูถูกชั้นนะ "
"รึไม่จริง" ริคาโด้คว้าตัวหญิงสาวมากอดแน่น "ปล่อยชั้นนะ....ปล่อย "
"ไม่ปล่อย...ไหนๆเธอก็จะแต่งงานกับคนอื่นแล้ว...ชั้นขอนอนกับเธออีกซักทีสองทีได้มั้ย "
เค้าแบกฮยอนอาขึ้นบ่า
"ฮืออออออออออ ไอ้สารเลว แกมันเลวที่สุด เลวเหมือนผู้ชายทุกคน ฮือออออ แก " ฮยอนอาร้องให้สุดๆ
นี่หรือริคาโด้ที่อุตส่าห์คิดว่าจะฝากชีวิต คนดี ที่ไหนได้ เลวที่สุด ....
ร่างสูงทิ้ง ฮยอนอาลงบนเตียงนอน "ชั้นจะกลับโรงแรม "
"เดี๋ยวค่อยกลับ "
"ปล่อยนะ "
"ไม่ปล่อย..."
เค้ายังซุกไซ้บนไปร่างกายของ เธอ ฮยอนอาสะอึ้นสุดๆแต่ก็ไม่ได้ขัดขืน ... ก็ฮยอนอารักเค้าหมดหัวใจ ถึงเค้าจะเลวขนาดนี้ เค้าไม่ได้รู้สึกอะไรเลยเหรอ.. เค้าแค่ต้องการตัวเธอแค่นั้นเองเหรอ ...
"เธอไปอยู่กับคนอื่นแต่งงานกับคนอื่น...ตอนเธอนอนกับเค้า เธอจะคิดถึงชั้นมั้ย "
"ฮือออออออออออออออออ"
"ชั้นถาม...ว่าจะคิดถึงชั้นมั้ย " ริคาโด้ลูบผมฮยอนอาเบาๆ มือก็เช็ดน้ำตาให้
"พ่อเธอ...เค้าคงให้เธอแต่งานกับลูกคนรวยเหมือนกัน"
"นาย....ก็.....ไปขอชั้นกับพ่อสิ " ฮยอนอาสะอึกสะอื้น
"ชั้น......ทำแบบนั้นไม่ได้หรอก ....พ่อเธอเค้าคงอยากให้เธอมีอนาคตดีๆไม่ใช่แต่งงานกับข้าราชการจนๆแบบชั้น "
"แต่ชั้นรักเธอนะ ริคาโด้ ..เราหนีไปด้วยกันนะ"
"ทำแบบนั้นไม่ได้หรอก....เราไม่ใช่เด็กๆ"
ฮยอนอาเสียใจที่สุด ทำอะไรก็ไม่ได้ ทำไมริคาโด้เป็นคนขี้ขลาดแบบนี้ ...หญิงสาวต้องตัดใจจากเค้าให้ได้ ...ในเมื่อริคาโด้เห็นเธอเป็นแค่ คู่นอน แค่นี้...ไม่ได้รักเธอจริงๆเหมือนที่เคยบอก ...ฮยอนอาก็จะตามใจพ่อ จะลืมผู้ชายคนนี้ซะ ....
ชัปปุยส์ พาพ่อกับแม่มาที่บ้านของริคาโด้ ส่วนริคาโด้ก็ไปส่งอันดามันที่วัง
"ชัปปุยส์....พวกเราต้องช่วยฮยอนอานะ " อังเดรไม่สบายใจสุดๆเพราะโซเฟียนั่งหน้าหงิก เครียดเรื่องฮยอนอา
"เอาดิ...เดี๋ยวเราสองคนจัดการ ผู้ชายคนนั้นกันคืนนี้เลย "
"พวกเธอสองคนต้องช่วยฮยอนอานะ พี่ริคาโด้ก็ไม่ทำอะไรเลย ชั้นล่ะ เริ่มจะไม่ชอบพี่ชายเธอแล้วนะอังเดร " โซเฟียเหวี่ยงใส่นิดๆ
"ที่รักเค้าคิดก็คิดจนหัวจะระเบิดแล้วเนี่ย ถ้าพี่ริคาโด้เล่นด้วย ก็ว่าไปอย่าง นี่แบบดูนางดิ พอเจ้าหญิงมา นางก็รีบไปเลย ทำงานของนาง "
"มันต้องมีทางออกแหละ อย่างน้อยๆเราก็ได้รู้แล้วว่า ศรัตรูของพวกเราเป็นใคร " ชัปปุยส์พูดขึ้น
"เซ็งสุดๆเลย " โซเฟียถอนหายใจ
พ่อกับแม่ของชัปปุยส์ ก็คุยกับพ่อกับแม่ของโซเฟียด้วยความคิดถึง เดนนิส ดีใจกับโซเฟียจริงๆ ที่ได้แต่งงานกับอังเดร เพื่อนของชัปปุยส์ เค้าค่อยรู้สึกหมดห่วง เพราะ สำหรับเค้าโซเฟียก็เหมือนลูกสาวแท้ๆคนนึง ถึงไม่ได้อยู่กับชัปปุยส์ ก็ยังมีผู้ชายดีๆมาดูแล
"ชาริล..แม่ตื่นเต้น " ทับทิมจับมือลูกชาย
"ใจเย็นๆครับแม่ แม่ของอันดามันใจดีมากๆสวยด้วย ...แต่น้อยกว่าแม่ " เค้ายิ้มหวานแล้วหอมแก้มแม่เบาๆ
"ยังจะพูดเล่นอีกแม่ไม่กล้าไปเทียบกับควีนส์หรอกลูก " นางบิดลูกชายเบาๆ
"แม่ผมสวยจริงๆนี่นา แม่รู้มั้ยครับวันนี้แม่สวยมากๆสวยเหมือนเจ้าหญิงเลย ใช่มั้ยครับพ่อ " ยิ่งแม่เขินชัปปุยส์ยิ่งล้อไม่หยุด
"ใช่ลูก สวยจริงๆ คุณสวยมากๆเลยที่รัก"
"พอแล้วสองคนพ่อลูก แม่ก็ต้องแต่งตัวสวยๆสิลูก นี่จัดเต็มเลยนะ แม่กลัวชาริลจะอายคนอื่น ไม่ได้หรอก แม่ต้องเต็มที่ มาเฝ้าควีนส์ทั้งที "
"ขอบคุณมากครับแม่ ขอบคุณที่สุด " ชายหนุ่มกอดมารดาด้วยความซาบซึ้ง
"ลูกเองก็หล่อมากๆใส่สูทแบบนี้แม่ชอบที่สุดเลย "
"ขอบคุณครับแม่ "
ทับทิมกับเดนนิส ตื่นเต้นสุดๆ ไม่เฉพาะ เค้าสองคน พ่อกับแม่ของโซเฟียด้วย
ชัปปุยส์นึกถึงตอนที่แอบมาหาอันดามัน...เค้ายังจำมันได้ดีว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง...ตอนที่ถูกพี่ริคาโด้จับได้
แล้วถูกทางการสเปนส่งกลับไทย แถมห้ามเข้าประเทศอีก พ่อกับแม่ยังถูกทำร้าย ...
รถลีมูซีนขับเข้ามาจอดที่หน้าตำหนัก ทหาร มหาดเล็กมาพาทุกๆคนที่ไปห้อง เสวยที่ ทางพระราชวังได้เตรียมไว้ให้ ริคาโด้มาเชิญ เดนนิสกับทับทิม รวมถึงชัปปุยส์ ไปพบควีนส์ เป็นการส่วนตัว ฮยอนอากับพ่อก็มาด้วย ริคาโด้ทำเป็นนิ่งๆไม่มอง ...ฮยอนอาคิดในใจ..ไว้ ลูกชายเพื่อนพ่อมาถึงเถอะ จะแกล้งริคาโด้ จะดูสิ ถ้าตัวเองจูบคนอื่น กอดคนอื่น แล้วเค้าจะทำยังไง ...เค้าโค้งศรีษะให้พ่อของเธอ แล้วพา ชัปปุยส์กับครอบครัวเดินไปพบควีนส์
"โซเฟีย....ชั้นแค้นน่ะ " ฮยอนอากำมือแน่น
"เอาน่าใจเย็นๆเพื่อน "
"พี่ริคาโด้นะ...เฮ้อ "อังเดรก็ถอนหายใจ
"เข้าไปในห้องกัน..เดี๋ยวผู้ใหญ่จะรอ " โซเฟียบอกทุกคน เพราะพ่อกับแม่เธอ พ่อฮยอนอา เข้าไปกันหมดแล้ว เหลือ พ่อกับแม่ของอังเดร โซเฟียไม่รู้ว่าแม่ของอังเดรจะเป็นยังไง...จะชอบเธอรึเปล่า ...
วันนี้จะได้เจอหน้าเป็นครั้งแรก ตื่นเต้นจนบอกไม่ถูก ...ครั้งแรกที่โซเฟียมาที่วังกับครั้งนี้ความรู้สึกมันต่างกันมากจริงๆ วันนี้มีความสุขที่สุด ทุกคนมาที่นี่ เพื่อเธอกับอังเดร ....
ชัปปุยส์เห็นอันดามัน ยืนอยู่กับ ควีนส์ น้าทะเล แล้วก็ยังมีกษิตริย์เอ็ดเวิร์ด ควีนส์มมัมส์ ยายของ อันดามัน เค้าตื่นเต้นมากๆ ไม่เคยเจอแบบครบทุกพระองค์...
"คุณเดนนิส คุณทับทิม ชัปปุยส์ ชาริล ชัปปุยส์ ฝ่าบาท " ริคาโด้ทูล เค้าโค้งศรีษะแล้ว ถอยหลัง เดินออกจากประตูไป
ควีนส์ยกมือไหว้ พ่อกับแม่ของชัปปุยส์ ทะเลก็ด้วย ทับทิมก็ทำตัวไม่ถูกนางไม่รู้จะไหว้รึว่าถอนสายบัว รึว่าอะไรดี ชัปปุยส์ โค้งศรีษะ
"ตามสบายเถอะ ยินดีต้อนรับสู่สเปน " กษัตริย์เอ็ดเวิร์ด กล่าวทักทาย พระองค์ยิ้มให้กับทุกๆคน
"ก่อนอื่น เราต้องขอโทษต่อครอบครัวของท่านด้วยนะ ขอโทษจริงๆ" กษัตริย์เอ็ดเวิร์ดโค้งศรีษะ
"หามิได้ฝ่าบาทกระหม่อมไม่ได้....." เดนนิส น้ำตาจะไหลออกมาด้วยความซาบซึ้ง
"เราด้วยขอโทษจริงๆ "ควีนส์มันส์ก็โค้งศรีษะ
"ชั้นด้วยค่ะ ขอโทษจริงๆนะคะ " ควีนส์แพททริเซียน้ำตาไหล
"ไม่ต้องขอโทษค่ะ เราไม่โกรธ..ค่ะ .....ไม่จริงๆ"
"ถึงยังไงก็ต้องขอโทษ...พวกเราผิด....เราขอโทษเธอนะ ชาริล " กษัตริย์เอ็ดเวิร์ด โค้งศรีษะ
"ผมไม่เคยโกรธครับ...ผมต่างหากที่ต้องขอโทษ ที่....." ชัปปุยส์สบตากับอันดามัน ที่นั่งตรงข้ามเค้า ..
"พวกเราต้องขอโทษนะคะที่ ลูกชายทำอะไรไม่ดีไม่งาม เป็นความผิดของเราสองคน " ทับทิมยกมือไหว้อีก
"ฮ่าๆๆ เอาเถอะ..พวกเราขอโทษกันพอแล้ว เอาเป็นว่า เราหายกันนะ ...." กษัตริย์เอ็ดเวิร์ดหัวเราะเสียงดังด้วยความสุข
"ว่าแต่....ชาริล..เข้ามาใกล้ๆเราหน่อยสิ " ควีนส์มมัมเรียกชัปปุยส์ อันดามัน ดีใจบอกไม่ถูกที่ทุกๆคน ชอบเค้า โดยเฉพาะยาย
"เธอ...เก่งมากๆ เก่งที่สุดเลย " พอชัปปุยส์เดินไปนั่งข้างๆ ควีนส์มัมก็คว้าตัวเค้าไปกอด เค้าเขินจนหน้าแดง ทั้งปลื้มใจ จนแทบอยากจะกระโดด
"ขอบพระทัยฝ่าบาท "
"หล่อมากๆด้วย ..นี่ถ้าชั้นเป็นสาวๆล่ะก็ ชั้นคงต้องบอกสาวๆทุกคนว่าเสียใจชั้นจองคนนี้แล้ว ฮ่าๆ"
"ฝ่าพระบาทชมกระหม่อมเกินไปแล้วพ่ะย่ะค่ะ เป็นเกียรติมากๆพะย่ะค่ะ "
"ไม่ต้องมาถ่อมตัวเลย เธอหล่อกว่าในทีวีเยอะเลย รู้มั้ยสาวๆในวังชอบเธอทุกคนเลย "
เดนนิสกับทับทิม ปลื้มใจจนน้ำตาไหล "ขอบคุณเธอสองคนนะที่ดูแลอันดามันตอนอยู่ที่ไทยขอบคุณมากๆ" ควีนส์มันส์ยิ้มให้ เดนนิสกับทิม
ทุกคนคุยกันอย่างสนุกสนาน พ่อของชัปปุยส์ก็คุยกับพ่อของอันดามัน แม่อันดามันก็คุยกับแม่ชัปปุยส์
ส่วน ชัปปุยส์กับอันดามัน ก็คุยกับ ยายกับตาของ อันดามัน
พ่อกับแม่ขอชัปปุยส์เชิญ ทุกคนไปเที่ยวประเทศไทย ไปบ้านเค้าที่เชียงใหม่ แล้วก็ที่สวิสเซอร์แลนด์ด้วย
"ไปห้องนอนเธอมั้ย " อันดามันเดินออกมาข้างนอกห้องจะไปเปลี่ยนเสื้อผ้า ชัปปุยส์หลบตามออกมาด้วย
"นายตามมาทำไม ....ไปนุ่นเลย "
"อยากไปด้วย ....นะๆ" เค้ายังทำหน้าอ้อน
"เดี๋ยวนางข้าหลวงแอนนาเบลมาเห็นชั้นไม่รู้ด้วยนะ "
"ป้าแอนนาเบลออกจะใจดี เดี๋ยวชั้นยิ้มให้ทีนึง ก็ละลายแล้ว "
"หลงตัวเองจริงๆ"
"ไม่มีใครตามาซักหน่อย..." เค้าหันซ้ายขวา
"โน่นยืนอยู่นั่นอีกสองคน " อันดามันยิ้มๆ
"ทำไมทหารเยอะแบบนี้ " ชัปปุยส์หน้ามุ่ย
"ก็มันหน้าที่ของเค้า "
"อันดามัน ดูนั่นซิ " ชัปปุยส์บอกให้อันดามันดูพระจันทร์เสี้ยว ทีมีดาวสามดวงเล็กๆอยู่ใกล้ๆ
"น่ารักมากๆเลยชัปปุยส์"
"ใช่....น่ารักที่สุด " เค้าพูดแล้วหันมาหอมแก้มหญิงสาวเต็มแรง
"เบาๆได้มั้ยเจ็บนะ "
"ก็มันรักน่ะ......" เค้ายิ้ม
"ชัปปุยส์ไปที่ห้องทานข้าวได่้แล้ว เดี๋ยวชั้นเปลี่ยนเสื้อแป๊บเดียว นะชั้นขอร้องล่ะ ชั้นอยากไปหาพี่โซเฟียกับพี่ฮยอนอาเต็มทีแล้ว เจอพี่โซเฟียยังไม่ทันจะได้คุยกันเลย ริคาโด้่ก็พากลับวังล่ะ "
"แต่ชั้นอยากไปกับเธอนี่นา....คิดถึงห้องเธออ่ะ " เค้ายังทำหน้าทะลึ่ง
"ชัปปุยส์ " จนอันดามันต้องทำตาดุ
"รู้แล้วน่า...ชั้นพูดเล่นหรอก"
"น่ารักที่สุดเลย " อันดามันยื่นตัวไปหอมเค้าทีนึง
"ไปนะ..แล้วเจอกัน "
"อื้อ....รักนะ" อันดามันหอมเค้าอีก
"รักเธอ" เค้าก็อดจะจุ๊บอันดามันไม่ได้เหมือนกัน
"ฝ่าบาท...รีบเสด็จเถอะเพคะ "
"แอนนาเบล!!" อันดามันกับชัปปุยส์แทบช็อกนางข้าหลวงแอนนาเบลมาตั้งแต่ตอนไหน หัวใจจะวาย
"สวัสดีครับ " ชัปปุยส์ โค้งหัวแล้วรีบเดินหนีทันที นางเลยยิ้มน้อยๆส่ายหัวนิดๆ นึกเอ็นดูชัปปุยส์ที่สุด
เค้ายังหันมาโบกมือให้ อันดามันอีก .... วันนี้เค้าหล่อที่สุด ใส่สูทสีดำ..หล่อมากๆ เป็นครั้งแรกที่อันดามันเห็นเค้าใส่สูท ...
"ไปกับพ่อ...พ่อจะพาไปหาว่าที่เจ้าบ่าวของลูก "
"คือ...ไหนคะพ่อ...."
"เค้าอยู่อีกห้องนึง ...คงกำลังยุ่งกับงาน เดี๋ยวพ่อแค่อยากจะแนะนำลูกกับเค้าให้รู้จักกันเป็นทางการเท่านั้นแหละ ...."
"เค้ายุ่งกับงานเหรอคะพ่อ " หญิงสาว งง เค้ามาทำงานที่นี่เหรอ ...
"ก็ใช่น่ะสิ..อ้อ..แล้วแก ก็อย่าทำพ่อขายหน้าล่ะ เข้าใจมั้ย !!" ประธานปาร์คดุลูกสาวนิดๆ ฮยอนอาก็หน้าจ๋อย โซเฟียพยักหน้าให้ฮยอนอาประมาณว่าสู้ๆนะ
ฮยอนอาเดินตามพ่อมาแบบเสียมิได้ แต่ก็ดี...จะได้ควงเย้ยริคาโด้ให้สะใจ ดูถูกดีนัก ....
"ริคาโด้ " ประธานปาร์คเรียกชายหนุ่ม เค้ากำลังวุ่นวายกับการ สั่งทหารในวังเรื่องรักษาความปลอดภัย เพราะวันนี้มีแต่แขกคนสำคัญ อีกไม่กี่นาที ท่านนายพล อันโตนิโอ้แห่ง โปรตุเกสกับท่านผู้หญิง โรสมาริน จะเดินทางมาถึง
"คุณลุง " ริคาโด้โค้งศรีษะ ฮยอนอาเห็นแล้วหมั่นใส้แล้วก็ยังแค้นใจไม่หาย เรื่องที่ริคาโด้ รู้จักพ่อของเธอแต่ไม่ยอมบอก
"พ่อคะ..ไหนคะแฟนหนู? " ฮยอนอาทำเป็นมองหาลูกชายเพื่อนพ่อ ...
"ไหว้พี่ริคาโด้เค้าซะ..." ประธานปาร์ค เสียงเข้ม
"ไม่...." หญิงสาวเบือแนหน้าหนี
"ริคาโด้..นี่ฮยอนอาลูกสาวของลุง "
ริคาโด้มองฮยอนอา แล้วยิ้มๆ "ยินดีที่ได้รู้จักครับคุณฮยอนอา " เค้ายื่นมือมา แต่ฮยอนอาก็รีบเอามือกอดอก คนโกหก เกลียดที่สุดหญิงสาวเบ้ปากใส่
"ผั๊วะ !!" ประธานปาร์คเลยตบหัวหญิงสาวอย่างแรง "นี่..พ่อบอกแล้วใช่มั้ยว่าอย่าทำพ่อขายหน้า !!!"
"พ่อ...หนูจะไปหาว่าที่เจ้าบ่าวของหนู..พ่อพาหนูมาที่นี่ทำไม " ฮยอนอาเสียงเขียวหน้าก็หงิก
"ก็นี่แหละ ว่าที่เจ้าบ่าวของแก !!" หญิงสาวแทบทรุดลงไปนั่งกับพื้น ...ใจเต้นตึกๆจะเป็นลมให้ได้
".....เจ้า....บ่าว ." ฮยอนอาอ้าปากค้าง
"ท่านริคาโด้ บาดีน ลูกชายเพื่อนสนิทของพ่อ รู้มั้ยพ่อคุยกันไว้ตั้งแต่แกยัง 5 ขวบ ยังไงพ่อก็ผิดสัญญากับเพื่อนพ่อไม่ได้ แกต้องแต่งงานกับท่านริคาโด้ !!!"
ฮยอนอาน้ำตาไหลออกมา ....ริคาโด้ยิ้มให้เธอ....แต่เธอมองไม่เห็นรอยยิ้มของเค้าเลย
"ฮือออออออออออออออออออ " หญิงสาวปล่อยโฮออกมา
"แกจะร้องให้ทำไม...แกจะหาผู้ชายดีๆแบบริคาโด้ไม่ได้แล้วนะ ในโลกนี้ไม่มีแล้ว..." ประธานปาร์คยังดุฮยอนอาอีก
"ริคาโด้ ลุงฝากน้องด้วยนะ...สั่งสอนเอาแล้วกัน ลุงสอนไม่ได้หมดปัญญาแล้วล่ะ "
"ครับคุณลุง" ชายหนุ่มโค้งศรีษะ
"คุณฮยอนอา ผ้าเช็ดหน้าครับ " เค้ายื่นผ้าเช็ดหน้าให้
"สนุกมากใช่มั้ย เมื่อไหร่นายจะเลิกแกล้งชั้น " ฮยอนอาเดินหนี
"ฮยอนอารอก่อน ฮยอนอา "
ประธานปาร์คก็งง นี่ดูเหมือนจะรู้จักกันแล้ว ... เมื่อสามสี่วันที่แล้ว ริคาโด้โทรไปหาเค้า บอกว่า อยากจะขอแต่งงานกับฮยอนอา เค้าเองก็หวั่นใจ ..เพราะสองคนยังไม่รู้จักกัน แต่ตอนที่ท่านผู้บัญชาการทหารสูงสุดป่วยหนัก ... เค้ายังทวงสัญญาเรื่องที่ เคยคุยกันไว้เมื่อครั้ง ฮยอนอายังเด็กๆ ว่าจะขอหมั้นไว้ให้ริคาโด้ เค้าบังคับลูกให้แต่งงานกับคนดีๆ ไม่ใช่ฆาตกร ไม่ใช่ผู้ชายไม่เอาไหนซักหน่อย แล้วริคาโด้ ก็คงจะดูแลทรัพย์สมบัติของตระกูลปาร์คได้ดีอย่างแน่นอน....
"ไปให้พ้นๆหน้าชั้นเดี๋ยวนี้เลย " ฮนอนอาไล่ริคาโด้ทั้งน้ำตา เสียใจดีใจ ตกใจ มันปนกันไปหมด สามสี่วันที่แล้ว ฮยอนอาแทบบ้า คิดแม้แต่จะหนีไปบวชชีเป็นซิสเตอร์อยู่ในโบสถ์ให้รู้แล้วรู้รอดไป
"ผมขอโทษ " ริคาโด้ดึงตัวฮยอนอามากอดด้วยความรัก
"ปล่อยชั้นนะ "
"ไม่....ผมรักคุณ....ผมเสียใจกับทุกอย่าง...ผมก็พึ่งรู้ตอนที่โทรหาคุณพ่อคุณเรื่องที่พ่อผมกับพ่อคุณให้เราแต่งานกัน...รู้มั้ยผมดีใจมาก....ดีใจที่สุด " เค้าเช็ดน้ำตาให้หญิงสาว
"ฮืออออออออ" ฮยอนอายังสะอึกสะอึ้น
"ไม่คิดจริงๆ...ว่า..เราต้องแต่งงานอยู่แล้ว ...พ่อเคยบอกผมเรื่องลูกสาวเพื่อนพ่อ ผมคิดว่าพ่อพูดเล่นๆที่ผมไม่มีแฟน เพราะตอนนั้นผมคิดว่า ยังไงซะผมก็ต้องแต่งงานกับคู่หมั้นของผม คือลูกสาวเพื่อนพ่อ แต่ตอนพ่อป่วยก่อนจะเสีย พ่อก็บอกผมว่า เดี๋ยวเพื่อนพ่อคนนั้นจะมาหาผมเอง จะบอกผมเอง...ผมไม่คิดจริงๆว่าจะเป็น คุณลุงปาร์ค พ่อของคุณ แล้วก็ .....ไม่คิดว่า ผู้หญิงคนนั้นที่ผมอยากจะเห็นมาตลอด....ผู้หญิงคนนั้น คือคุณ ....ฮยอนอา "
ริคาโด้น้ำตาไหล ฮยอนอากอดเค้าแน่น .... "ชั้นรักคุณฮือออออ ชั้นต้องตายแน่ๆถ้าชั้นต้องแต่งงานกับคนอื่น "
"ผมด้วย...อีกอย่าง...ผมไม่ยอมให้คุณแต่งงานกับใครเด็ดขาด...รู้มั้ย...."
เค้าจูบหญิงสาวอย่างดูดดื่ม ......
"ผมรักคุณฮยอนอา...รักคุณคนเดียว "
"ริคาโด้ ...ชั้นรักคุณ....รักคุณมากๆ "
ฮยอนอาเจอผู้ชายในอนาคตของเธอแล้ว ก็เหมือนกับริคาโด้ที่เจอผู้หญิงในอนาคตของเค้าเหมือนกัน คนที่ต้องเจอ....คนที่ต้องอยู่ด้วย คนที่ต้องแต่งงานด้วย ...เค้ามีความสุขที่สุดในโลก ผู้หญิงคนแรกและคนเดียวในชีวิตของเค้า ปาร์คฮยอนอา ...
ประธานปาร์คที่ยืนดูลูกสาวอยู่ถึงกับสะอึก "ดูมัน....ฮยอนอานะฮยอนอา...มันเจอเค้าครั้งแรกมันจูบเค้าเลย ...เวรกรรมจริงๆ แต่ก็เอาเหอะ ยังไงๆซะมันก็ต้องแต่งงานกับริคาโด้ มันจะจูบจะอะไรเค้าก็...เอาที่สบายใจแล้วกันลูกสาวพ่อ "
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น