ฉันอุตส่าห์ไม่รักเขาเพื่อที่จะรักเธอ
ยอมทุ่มเทหมดแล้วให้เธอ แล้วเธอก็ทิ้งไป
เสียเค้าแล้วยังต้องเสียใจเธอสอนฉันให้เข้าใจ
การลงทุนเสี่ยงเหลือเกิน
โซเฟียทำอาหารเช้าไว้ให้อังเดร ... ทั้งน้ำผลไม้ คลัปแซนวิช สลัด หญิงสาวรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นภรรยาเต็มตัว ...
"คุณโซเฟียทำอาหารเก่งจังเลยค่ะ น่าทานมากๆ" ป้าแม่บ้านชม
"ไม่หรอกค่ะแค่ชอบทำน่ะ "
"คุณอังเดรยังไม่ได้นอนตั้งแต่เมื่อคืน "
"ปล่อยเค้าเถอะ..." โซเฟียเหลือบไปมองอังเดรด้วยความเป็นห่วง
"อังเดร..อังเดร ...ไปทานอาหารเช้ากัน เสร็จแล้ว ชั้นทำเองเลยนะ" โซเฟียพูดพลางประคองอังเดร เค้ายังงัวเงียกลิ่นเหล้าคละคลุ้ง ทำเอาโซเฟีย อาเจียนออกมา ...
"ไม่ต้องมายุ่งกับผม ....!!" อังเดรขว้างแก้วเหล้าใส่ฝาผนังจนมันแตกกระจาย เศษแก้วบางส่วนกระเด็นมาโดนหน้า โซเฟียจนเลือดซิบ
โซเฟียน้ำตาไหลออกมา ... กลับบ้านดีกว่า ...ไม่เป็นไรลูกเธอ ...ลูก..โซเฟียเลี้ยงได้ ไม่จำเป็น ไม่จำเป็นต้องมีพ่อ ...
"โซเฟีย..ผมขอโทษ" อังเดรรีบมาประคองโซเฟีย หญิงสาวอาเจียน จนนั่งพับเพียบอย่างอ่อนแรง
"....................................." อีกฝ่ายไม่พูด แต่จ้องตาลอยๆของอังเดรด้วยความน้อยใจ
"ผมแค่.... ผม ...." เค้าเอามือเสยผมด้วยความหงุดหงิด และไม่เข้าใจตัวเอง ...
"ไม่ต้องมารับผิดชอบหรอก ..... "
"หมายความว่ายังไง "
"แค่เดือนเดียว ...ชั้นจะทำแท้ง " โซเฟียพูดประชดอังเดร
"ไม่ได้นะ....อย่านะ .... " เค้าบีบแขนโซเฟียจนหญิงสาวน้ำตาเล็ด "อย่าทำอะไรลูกผมเด็ดขาด ....."
"ลูกเหรอ .....? "
โซเฟียลุกขึ้นได้ก็รีบวิ่งขึ้นห้อง เก็บเสื้อผ้า
"จะไปไหน "
"กลับบ้าน "
"ผมไม่ให้ไป "
"ไม่ให้ไป ....แล้วคุณไม่สงสารชั้นเหรอ ต้องมานั่งดูคุณคิดถึงผู้หญิงคนอื่น..."
อังเดรพูดไม่ออก .... จริงๆแล้วเค้าไม่ได้รักอันดามันแล้ว...เค้ารักโซเฟีย เพียงแต่เค้าเสียใจ ..เสียใจที่ชัปปุยส์กับอันดามัน โกหกเค้าก็แค่นั้นเอง ...
"โซเฟีย" อังเดรดึงโซเฟียมากอด
"ปล่อยชั้น...ชั้นจะกลับบ้าน "
"ผมขอโทษ...ผมขอโทษนะ .."
"รักเค้ามาก..ก็กลับหาเค้าสิ "
"รักใครมาก .... "
"ผมรักคุณนะโซเฟีย...ผมแค่...แค่เสียความรู้สึกที่ถูกหลอก..." อังเดรหอมที่ต้นคอของโซเฟียเบาๆ
"ไม่เชื่อหรอก "
"เชื่อเถอะนะ ....ผมขอโทษ อย่าร้องให้ อย่ากลับบ้าน ..แล้วก็เลิกคิดเรื่องทำแท้ง ผมฆ่าคุณทิ้งจริงๆด้วย "
"อังเดร ....." โซเฟียกอดชายหนุ่มแล้วสะอึ้นขึ้นมาด้วยความซาบซึ้ง ...ตอนแรกคิดว่าต้องเสียอังเดร ต้องทุกข์ใจเหมือนตอนที่รักชัปปุยส์ ...
"ผมจะรักคนอื่นมากกว่าเมียตัวเองได้ยังไง ..ผมขอโทษนะ ... "
โซเฟียโล่งอกอย่างที่สุด คิดว่ามันจะจบลงเหมือนตอนที่รักกับชัปปุยส์ แล้วอีกฝ่ายเลือกอันดามัน ..ขอบคุณพระเจ้า หญิงสาวได้แต่ขอบคุณในใจ
"นี่...มาดูอะไร ..." อังเดรเปิดลิ้นชัก แล้วเอา เพลงที่เค้าเขียนไว้มาอวดโซเฟีย เล่นเอา โซเฟียเขินยิ้มไม่หุบเลยทีเเดียว
"ตอนคุณอยู่ที่ไทย ผมเขียนเพลงไว้ให้คุณเพียบเลย ..เห็นมั้ย " เค้าพูดพลางเอามือขยี้ผมของโซเฟีย หญิงสาวน้ำตาร่วงใส่กระดาษโน้ตเพลง
"เพลงของชั้นเหรอ "
"ใช่สิคะก็เพลงของโซเฟียไง คุณไปนั่งเลย ผมจะเล่นให้ฟัง " เค้าจูบโซเฟียไปทีนึงก่อนจะเดินไปหยิบกีตาร์ มาเล่นเพลงเพราะๆที่เขียนขึ้นเอง ให้โซเฟียฟัง
I've been living with a shadow overhead,
I've been sleeping with a cloud above my bed,
I've been lonely for so long,
Trapped in the past,
I just can't seem to move on
I've been hiding all my hopes and dreams away,
Just in case I ever need 'em again someday,
I've been setting aside time,
To clear a little space in the corners of my mind
All I wanna do is find a way back into love.
I can't make it through without a way back into love.
"อังเดร ....ขอบคุณมากๆ ...ขอบคุณที่สุด ..." หญิงสาวรำพึงอยู่ในใจ
อังเดรเล่นกีตาร์พร้อมร้องเพลงเพราะที่เขียนให้โซเฟียเสร็จ ก็เดินมานั่งคุกเข่าตรงหน้า เธอ
"ผมรักคุณนะ ...ผมขอโทษ "
"ถามลูกก่อน..ว่าจะยกโทษให้พ่อดีมั้ย " โซเฟียยิ้ม ...เธอเอามือลูบท้อง อังเดรก็เลยจูบที่ท้องเธอเบาๆ
"ยกโตดดดดดดก๊าบบบบบ ยกโตดให้พ่ออังเดรรูปหล่อ " เค้าแกล้งทำเสียงเด็ก
"ชั้นทำอาหารเช้าไว้ให้คุณไปทานกันนะ." โซเฟียยิ้มหวาน
"ได้เลยยยยยยยยย"
"ยังไม่อยากกินตอนนี้...ชั้นอยากกินเธอมากกว่า "
"ไม่นะ....ชั้นเวียนหัว ....อังเดร"
"จะได้หายเวียนหัวไง...นะที่รัก ...."
อังเดรอุ้มโซเฟียไปวางบนที่นอน .... นั่นสินะ เค้าไม่น่าทำให้ผู้หญิงที่รักเค้าต้องเสียใจ เธอคือแม่ของลูกเค้า เป็นผู้หญิงที่เค้าจะอยู่ด้วยไปจนวันตาย ... เธอสวยที่สุด เซ็กซี่ที่สุด ดีที่สุดสำหรับเค้า ... เค้ายังจะต้องการอะไรอีก
"ตอนแรก..ชั้นคิดว่า ...ชั้นต้องแพ้ ...แพ้อันดามันอีกแล้ว "
"ใครว่าคุณชนะอันดามันต่างหาก..."
อังเดรจูบโซเฟียอย่างดูดดื่ม ...เค้าสัญญากับตัวเองจะไม่ทำให้โซเฟียร้องให้อีกแล้ว ...
"ให้อภัยชัปปุยส์กับอันดามันเถอะนะอังเดร เค้าสองคนก็เจ็บปวดมามากกว่าจะเปิดเผยได้ว่ารักกัน ..ถึงยังไงชัปปุยส์ก็เป็นเพื่อนของเรานะ "
"แต่ก่อนจะให้อภัย....ขอต่อยมันซักทีให้มันสะใจ โกหกดีนัก " อังเดรยิ้ม ...
"อย่ารุนแรงมากล่ะเดี๋ยวเค้าต่อยกลับจะไม่ไหวนะ ชัปปุยส์เค้าคนไทย "
"กลัวที่ไหนล่ะ ฮ่าๆๆ"
ริคาโด้เดินผ่านห้องของ อังเดรแล้วยิ้มออกมา "เจ้าสองคน...ดีกันแล้วสินะ ..."
ริคาโด้ลาพักร้อน หนึ่งอาทิตย์ เค้าจะไปประเทศไทยอย่างที่อังเดรบอก ..ไม่แน่เค้าอาจจะไปเจอเนื้อคู่ที่ประเทศไทยก็ได้ เพราะว่า สาวไทยสวยกันมากๆ ...
รัฐบาลไทยจัดเลี้ยงฉลองให้กับทัพช้างศึกพร้อมแห่ไปรอบๆกรุงเทพ ..ยิ่งใหญ่สุดๆ ถนนสุขุมวิทแทบจะไม่มีรถวิ่งทุกคนพร้อมใจกันเดิน .. ไม่ต่างอะไรกับตอนได้แชมป์ ซูซูกิคัฟ ...
ผู้คนถือธงชาติ สวมเสื้อทีมชาติ ... มันเป็นอะไรที่สุดประทับใจทุกคนรักกัน ไร้ซึ่งความบาดหมาง ..
ทีมช้างศึกเหมือนเทพเจ้าสำหรับแฟนบอลไทยในตอนนี้ ฟีเวอร์สุดๆ เสื้อทีมช้างศึกขายดีกว่าเสื้อแฟชั่นเรียกว่าขาดตลาดเลยทีเดียว ..ใครๆก็อยากจะใส่ โดยเฉพาะ เบอร์ 7 Chappuis
ฮยอนอาอัฟรูปที่เธอจูบกับชัปปุยส์ขึ้นไอจี ...ก็ที่ชัปปุยส์เห็นฮยอนอามาคนเดียวนั่นแหละ ความจริงมีเหล่าบอดี้การ์ดของเธอ คอยแอบถ่ายรูปไว้แบล็คเม ชัปปุยส์ ความแค้นมันสุมอก ... ชัปปุยส์ทำฮยอนอาหน้าแตกหมอไม่รับเย็บห่างกันแค่สองวัน ฮยอนอาได้เป็นแฟนชัปปุยส์ สองวัน ...
"แก....นังเจ้าหญิงบ้า ... ..ชั้นคิดว่าเค้าพูดกันลอยๆข่าวลือ คิดว่าแกก็แค่แฟนคลับชัปปุยส์ อื้ยยยยยยยยยยยยยยยนังบ้า "
ฮยอนอา ขว้างข้าวของ กระจัดกระจาย ด้วยความโมโห
"คุณหนูครับ กลับเกาหลีเถอะครับ ...ผมว่าเค้ารักกัน อย่าไปทำลายความรักเค้าเลยครับ มันบาป "
บอดี้การ์ด ร่างใหญ่ออกความคิดเห็น "อ้ายยยยยยยยยยยยยยยยย พวกแกมันโง่ช่วยชั้นไม่ได้แล้วยังมาเสนอหน้า ไป๊ ออกไป๊ ชั้นอยากอยู่คนเดียว " ฮยอนอาตะโกนใส่
"ครับๆๆๆ "
หญิงสาวทั้งเจ็บทั้งอาย ...รูปที่อัฟขึ้นไอจี แค่ห้านาที คนเข้าไปด่าเป็นแสนๆคอมเม้นท์ ....
มันคงเป็นโชคร้ายของฮยอนอา ...ที่โซเฟียยังมีพาสเวิร์ดไอจีของชัปปุยส์อยู่ ....โซเฟียไม่ชอบฮยอนอาอยู่แล้ว ก็เธอเคยนอนกับอังเดร ...เคยด่าโซเฟีย ...หญิงสาวเลยอยากเอาคืนมั่ง ...
"จัดไป...หนูตะเภาเกาหลีร่านแบบแกมันต้องเจอกับชั้น" โซเฟียอัฟไอจีแทนชัปปุยส์ แถมแท็กให้ฮยอนอาด้วย เรียกว่าแรง ยิ่งกว่าแรง
"Love only you my princess " รูปอันดามันพร้อมแค็ปชั่น .....ที่ฮยอนอาร้องกรี๊ดๆ
หญิงสาวคิดว่าชัปปุยส์เป็นคนอัฟ ...
"ฮือออออออออชัปปุยส์ ทำไมคุณทำร้ายจิตใจฮยอนอาได้เพียงนี้ ... มันเป็นเจ้าหญิงใช่มั้ย ...แค่เป็นเจ้าหญิง สวยก็ไม่สวย ผอมยังกะไม้เสียบผี ฮยอนอาเซ็กซี่น่ากินกว่าตั้งเยอะ ฮืออออออออออ "
เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น .... ประธานปาร์คพ่อของฮยอนอานั่นเอง
"แกกลับบ้านได้แล้วนะ ...แกทำชั้นขายหน้า ...แกทำสินค้าชั้นดูไม่น่าเชื่อถือ..." น้ำเสียงเกรี้ยวกราดของบิดายิ่งทำให้ฮยอนอารู้สึกแย่
"หนูไม่กลับ .....ได้ยินมั้ยหนูไม่กลับ!!! " หญิงสาวตะโกนใส่โทรศัพท์
"งั้นชั้นจะตัดเงินแก ระงับบัตรทุกบัตรของแกซะ ดูสิ ..แกจะอยู่ได้ยังไงถ้าไม่มีเงิน "
"เอ้อออออออออ ระงับไปเลย ...หนูไปสมัครงานในกรุงเทพก็ได้ "
"แกอย่าทำ.....แก....นังลูกไม่รักดี โง่ไม่มีที่สิ้นสุด นี่แกใช้หน้าอกคิดรึว่าสมองคิด ห๊า !!!."
"หนูรักชัปปุยส์ ....ฮืออออ หนูรักเค้า ....พ่อได้ยินมั้ยคะ หนูรักเค้า " หญิงสาวสะอึ้นขึ้นมา
ประธานปาร์คจริงๆแล้วรักลูกสาวมาก ...ได้ยินเสียงลูกร้องให้ ...รู้ว่าลูกเจ็บ มีเหรอพ่อจะไม่เจ็บ ...
"ฟังพ่อนะลูก ....ถ้าเป็นผู้หญิงคนอื่น พ่อช่วยได้พ่อจัดการได้ ..แต่เรามีธุรกิจในสเปน ..ฮยอนอารู้ใช่มั้ย ถ้าเรามีปัญหากับราชวงศ์สเปน ...ธุรกิจของเราพังแน่ๆ " แค่ได้ยินเสียงพ่อพูด แบบนี้ ฮยอนอาก็ยิ่งร้องให้หนัก
"พ่อคะ ....ฮือออออ พ่อ ...."
"ไม่เป็นไรนะลูก ผู้ชายมีเยอะ ...เดี๋ยวเอาเงินฟาดหัวมัน ...ลูกชอบใครบอกพ่อ ...นอกจาก ไอ้ชัปปุยส์ ไอ้นักฟุตบอลหน้าโง่ ...มันตาไม่ถึง ลูกสาวพ่อทั้งสวยทั้งน่ารัก ไอ้ชัปปุยส์หนังสือหนังหามันได้เรียนที่ไหน นักฟุตบอล ...วันๆมันเตะแต่ฟุตบอล พวกนี้ถึงมีเมียเป็นนางแบบ อย่างเดียว มันชอบคนสวยแต่โง่ นมโตสมองน้อย "
"ฮืออออ พ่อคะ ...อย่าว่าชัปปุยส์เลยค่ะ...หนูรักเค้า ..เค้าเป็นคนดี."
ประธานปาร์คไม่เคยเห็นลูกสาวร้องให้เพราะผู้ชายคนไหนมาก่อน ...ฮยอนอาคงจะเจอรักแท้เข้าแล้วถึงจะเป็นรักข้างเดียวก็ตาม ...
"...กลับบ้านเรานะลูก ..เราเหลือกันแค่สองคนพ่อลูกนะ ..เงินพ่อมีเท่าไหร่ก็ไม่สำคัญถ้าลูกไม่มีความสุข"
"หนูรักพ่อค่ะ ....หนูรักพ่อ " หญิงสาวอยากกอดพ่อที่สุด ...ไม่กี่ครั้งหรอกที่พ่อจะพูดอะไรแบบนี้ ...ทั้งไม่มีเวลา ทั้ง โมโหตลอดเวลา ... นั่นคือ ประธานปาร์ค แห่งซัมซอนกรุ๊ฟ
"พ่อรักลูก ...กลับมานะ เดี๋ยวเราไปกินข้าวกัน แล้วก็ไปบ้านคุณยายที่ชองนัมกัน คุนยายคิดถึงลูกแย่แล้วล่ะ "
"ค่ะพ่อ ...."
ฮยอนอารับปากไปแบบนั้น ...จะให้กลับตอนนี้เหรอ ...ไม่มีทาง ...ยังไงขอตบ เจ้าหญิงอันดามันก่อน..
"แกคิดว่าแกเป็นเจ้าหญิงแล้วชั้นจะหลีกทางให้แกเหรอ ...ชัปปุยส์รักแกใช่มั้ย ...ฉันจะทำให้ชัปปุยส์สงสารชั้น...จะดูสิ ...ความรักกับความสงสารอะไรมันจะดีกว่ากัน "
ที่เชียงใหม่
หลังฉลองกับเพื่อนๆช้างศึก ...ชาริล ชัปปุยส์ก็หายตัว อย่างไร้ร่องรอย ...นักข่าวตามไม่เจอ เลยได้แต่ตีข่าวกันไปทั่ว ...
"รักสี่เส้า ชัปปุยส์ โซเฟีย เจ้าหญิงอันดามัน และฮยอนอา "
"คาสโนว่า ชัปปุยส์ เหมาหมด ไทย ฝรั่ง เกาหลี "
"เทพบุตรเออีซีสามีล้านเมียผู้หักอกเมียมโนทั้งประเทศ"
"ตัวจริงของชัปปุยส์ต้องเจ้าหญิงอันดามันเท่านั้น"
"เขี่ยโซเฟียพ้นชีวิต ชัปปุยส์ดี๊ด๊าเปิดตัวแฟนใหม่ดีกรีเจ้าหญิงรัชทายาท"
"หายตัวไร้ร่องรอยหลังได้แชมป์ฟุตบอลเอเชีย ชาริล ชัปปุยส์ ขวัญใจเมียมโน"
"น้ำตาสาวไทยไหลได้ไม่หยุด ..เพราะเทพบุตร ชาริล ชัปปุยส์ "
พาดหัวข่าวแต่ละสำนักข่าว คือคนที่ไม่รู้ความจริง จะมองว่าชัปปุยส์คือผู้ชายเจ้าชู้ที่สุด ...แต่เค้าไม่แคร์
เพราะเค้ารู้ว่าเรื่องจริงมันคืออะไร ..เค้ารักใคร ...ข่าวก็คือข่าว
"โซเฟียแน่ๆ ...Good job baby " ชัปปุยส์เห็นรูปในไอจีแล้วยิ้มออกมา ...ป่านนี้โซเฟียคงจะเจออังเดรแล้ว ...
อังเดร ...อังเดรจะเป็นยังไงบ้าง ..คงรู้เรื่องไปแล้วว่าเค้าโกหก ... ชัปปุยส์คิดว่าถ้ากลับจากเกาะพร้าว ตอนไปส่งอันดามันกลับสเปน เค้าจะไปขอโทษอังเดร ...เค้าควรจะบอกไปตั้งนานแล้ว ...
"อังเดร ...นาย...อย่าโกรธเรานะ ..เราเสียใจ ..."
อันดามันเห็นรูปที่ ฮยอนอาแท็กให้เธอในไอจีแล้ว..รู้สึกไม่ค่อยดีเลย ผู้หญิงคนนี้น่ากลัว...น่ากลัวกว่าโซเฟียซะอีก ...เธอมีพวก มีแบ็ค ..โซเฟียอาจจะทำเพียงเพราะว่าต้องการรักษาสิ่งที่ตัวเองรักเอาไว้
แต่ฮยอนอา ...เธอจงใจจะแย่ง ...
"จะดูทำไม ...." ชัปปุยส์แย่งโทรศัพท์จากมือของอันดามัน
"...................................."
"อย่ามองแบบนั้นสิคะ ...เชื่อใจผมหน่อยที่รัก ...เค้าจูบผม ผมไม่ได้จูบเค้า "
"มันก็จูบอยู่ดีแหละ" อันดามันเดินหนีชัปปุยส์
"โอ้ยยยย อย่างอนเลยนะ ..ขอร้อง...นะ ...."
"นาย....จะให้สาวๆมาจูบนายแบบนี้อีกกี่คน " หญิงสาวถามเอาเรื่อง
"อย่าทำหน้าแบบนั้นดิ...กลัว ....คนสุดท้ายแล้ว ...สัญญา"
"ถ้ามีอีกครั้งนึง ..ชั้นเอานายตายแน่ จำไว้ "
"น่ารักกกกกกกกกกกกกกกอ่ะ...ชั้นชอบตอนเธอหึง...น่ารักดี " ชัปปุยส์ดึงอันดามันมากอด
"ไม่ต้องมาตลกเลย ...."
"ก็รัก....ผิดเหรอ " เค้าจูบที่ต้นคอเบาๆ
"ชั้นหวงนายนะ ..."
"ดีใจอ่ะ...." ชายหนุ่มยิ้มไม่หุบ ชัปปุยส์คงโชคดี ที่อัรดามันเชื่อชัปปุยส์ทุกอย่าง ...เชื่อมาตลอด ...ทั้งๆที่เป็นเรื่องไม่น่าเชื่อ ...
"ชั้นรักเธอชัปปุยส์ รักที่สุด "
"ชั้นรักเธอมากกว่า ....รักมากๆ "
"จูบหน่อยสิ...นะ" ชัปปุยส์ กระซิบที่หูเบาๆ ....
ขณะที่ทั้งสองกำลังจูบกัน ... แม่ของชัปปุยส์ เดินผ่านมาเห็นพอดี นางเลยหลบเข้าไปหลังพุ่มไม้ ใจเต้นตึกๆ
"ว้ายยยยยยยยยยยยยยยย " นางร้องด้วยความตกใจเพราะ สามีสะกิดนาง ชัปปุยส์กับอันดามันเลยได้แต่หัวเราะ นางด้วยความตลก
"คุณ...มาแอบดูลูกทำไม ..." เดนนิส มองหน้าภรรยายิ้มๆ
"ก็......เผื่อ....ชัปปุยส์...จะ"
"เค้าเป็นแฟนกันนะ ...ปล่อยเค้าเถอะ "
"แล้วพวกนั้น...จะไม่มาทำร้ายลูกเราเหรอ ชั้นกลัวนี่คุณ "
"ลองมาดิ...ผมจะจัดการเอง ฮึ่ม ...เตรียมอาวุธไว้แล้ว ..."
"ที่รัก....เก่งที่สุดเลยค่ะ "
"พ่อครับ ...แม่ ....!!" ชัปปุยส์ร้องบอกพ่อกับแม่ เพราะ เห็นรถเบนซ์สีดำคันใหญ่ ขับเข้ามาในบ้าน .... อันดามันใจเต้นรัว ...คงไม่ใช่พ่อกับแม่ให้...
"ริคาโด้ .!!" ร่างสูงในชุด ลำลอง กางเกงยีนส์เสื้อเชิ้ตสีน้ำเงิน ...ชัปปุยส์ไม่เคยเห็นใครจะเท่ได้เท่าพี่ริคาโด้มาก่อนเลย ... เค้าเป็นทหารที่ดูเท่ สมาร์ท มากๆ
เดนนิสวิ่งไปเอาจอบมาถือ ไว้ ทับทิม มีขวานในมือ ทั้งสองคิดว่า เอาสิ วันนี้ขอสู้ตาย ...
ทหารองครักษ์อีกสองคน เดินตามหลังริคาโด้มาด้วย ...
"ฝ่าบาท ...." เค้าโค้งศรีษะ
"แกมาทำไมกัน ...ออกไปจากบ้านชั้นเดี๋ยวนี้เลย ไม่งั้นพวกแกหัวแบะแน่ๆ!!!!" ทับทิม ยกขวานใส่ริคาโด้
"สวัสดีครับคุณป้า ...ผม พันเอก ริคาโด้ บาดีน องค์รักษ์ของเจ้าหญิงอันดามัน " เค้าโค้งศรีษะให้นางและเดนนิส
"พี่ริคาโด้ " ชัปปุยส์มองหน้าเค้าอย่างหวาดๆ อันดามันก็หลบอยู่ข้างหลังเค้า
"ดีใจด้วยนะชัปปุยส์ที่ได้แชมป์ ..เราเชียร์กันแทบแย่แน่ะ " ริคาโด้ยิ้มให้ชัปปุยส์ เค้าอึ้งพูดไม่ออก ไม่คิดว่าริคาโด้จะพูดเรื่องการแข่งฟุตบอล
"ขอบคุณ....ขอบคุณครับ "
"ฝ่า่บาท...กระหม่อมแค่เดินทางมาขอโทษคุณพ่อกับคุณแม่ของชัปปุยส์ ...แล้วก็..กระหม่อมเสียใจทุกเรื่องที่ทำฝ่าบาททรงกริ้ว...กระหม่อมแค่อยากจะทูลว่า กระหม่อมทำไปตามหน้าที่ ...ควรมิควรแล้วแต่จะทรงโปรด"
ริคาโด้ยังโค้งศรีษะ ...เค้าโค้งอยู่แบบนั้น รวมทหารอีกสองคนที่่มาด้วยก็โค้งเช่นกัน
"ท่านริคาโด้...ไม่เป็นไร ...เราเข้าใจ " พอเจ้าหญิงรับสั่งแค่นั้น ริคาโด้เหมือน ขึ้นสวรรค์ เค้าเดินมากอดชัปปุยส์ แน่น
"ขอบใจมากๆชัปปุยส์ที่ดูแลเจ้าหญิง ...พี่ขอโทษนะ พี่ขอโทษ พี่เสียใจ " ริคาโด้ ไม่เคยเสียน้ำตา ..เค้าเป็นทหาร ..แต่วันนี้ น้ำตาเค้าไหลออกมาด้วยความดีใจ ที่เห็นเจ้าหญิง ให้อภัย ชัปปุยส์ก็ยิ้มให้ ...
"พี่คือพี่ชายของผมนะพี่ริคาโด้ " .เค้าไม่โกรธริคาโด้ ...เค้ารักริคาโด้เหมือนพี่ชายแท้ๆ ...
ทับทิมถึงกับร้องให้ออกมาอย่างสุดกลั้น ...นางใจหายใจคว่ำ กลัวคนที่สเปนจะมาทำร้ายลูกที่สุด กลัวลูกตาย ...
"ผมขอโทษอีกครั้งนะครับคุณลุง คุณป้า " เค้าโค้งศรีษะอีกรอบ
"เอาเถอะคุณทหาร ...ให้เลิกแล้วต่อกัน ...ผมหวังว่า จะไม่มีอันตรายเกิดขึ้นกับลูกชายผมแล้วก็ครอบครัวของเราอีกนะ" เดนนิสพูด
"ไม่ครับ...ผมให้สัญญา..." เค้าพูดพลางยื่นซองจดหมายสีทองที่มีตราประทับจากสำนักราชวังสเปนให้เดนนิส
เดนนิสอ่านแล้วยิ้มออกมา ทั้งน้ำตา ... จดหมายที่เป็นลายพระหัตถ์ของ ควีนส์ แพทริเซียแห่งราชอาณาจักรสเปน ..พระนางทรงขอโทษและเชิญครอบครัวชัปปุยส์ไปพักผ่อนที่สเปน พร้อมฝากลูกสาวในช่วงที่เจ้าหญิงอยู่ประทับที่ประเทศไทย "
"เป็นเกียรติเหลือเกินฝ่าบาท ...เป็นเกียรติกับครอบครัวของเรามาก"
เค้ากอดภรรยาที่ยืนข้างๆ ด้วยความปิติ ....
"ฝ่าบาท..จะเสด็จกลับสเปนตอนไหน..โทรหากระหม่อมนะพ่ะย่ะ กระหม่อมลาพักร้อน มาเที่ยวไทยอาทิตย์นึง ..."
"พี่ริคาโด้ ...ไปเที่ยวเกาะพร้าวกันมั้ยครับ ผมจะไปกับอันดามันวันพรุ่งนี้ " ชัปปุยส์เอ่ยชวน
"นั่นสิ ท่านริคาโด้ ไปด้วยกันนะคะ "
"เ่อ่อ ..กระหม่อมเกรงว่าจะกวนฝ่าบาท "
"ไม่เลย ไปด้วยกันนะ ไปเที่ยวบ้านเรา สวยมากๆ ท่านต้องชอบ " เจ้าหญิงตาลุกวาวเมื่อพูดถึงบ้าน
"ไปนะพี่ริคาโด้ นะครับ "
"ขอบพระทัยฝ่าบาท " เค้ายิ้มโค้งศรีษะ
อันดามันดีใจจนตัวลอย พ่อกับแม่ ตากับยาย ยอมรับความรักของเธอกับชัปปุยส์แล้วสินะ อยากโทรหาพ่อ อยากคุยกับแม่ อยากคุยกับยายกับตาที่สุด ไม่คิดจริงๆว่าจะมีวันนี้ ..คิดมาตลอดว่าต้องหลบซ่อน รึไม่ก็พากันหนีไปไกลๆอะไรแบบนั้น ....อันดามันพึ่งรู้สึกว่า..คิดถึงสเปน ....คิดถึง....บ้านอีกหลัง....
เกือบสองเดือนที่จากเกาะนี้ไป...บ้านอันเป็นที่รักของหญิงสาว ...จากเด็กชาวเกาะสู่เจ้าหญิงรัชทายาท ชีวิตจราวเทพนิยายของอันดามัน ...ความรักที่เหมือนกับความฝัน แต่มันคือเรื่องจริง ... พอลงจากสปี๊ดโบ้ทได้ อันดามันกับชัปปุยส์ก็วิ่งไปตามชายหาด ....
"คิดถึงงงงงงงงงงงงงงง คิดถึงที่สุดเลย....." ทั้งสองตะโกนสุดเสียง ริคาโด้เดินตามอยู่ด้านหลัง
แจ็คกัปตันเรือ มองริคาโด้ตาขวาง ... ก็เค้าเกลียดฝรั่ง โดนเฉพาะฝรั่งหล่อๆ แล้วริคาโด้ก็หล่อ สมาร์ท แมนสุดๆ เดินตัวตรง ...ยังกะทหาร ...เค้าพาริคาโด้มาส่งที่บ้านของอันดามันก่อน
"ขอบคุณมากๆครับที่มาส่ง " ริคาโด้เอ่ยขึ้น
"ไม่ได้อยากมานักหรอก ..เจ้านายสั่งมา " แจ็คหมายถึงทะเลพ่อของอันดามัน
"ยังไงผมก็ต้องขอบคุณอยู่ดี ....ผม พันเอกริคาโด้ บาดีน ยินดีที่ได้รู้จักครับ " เค้ายื่นมือ ไป แต่แจ็คไม่จับ
"หวัดดีครับผมแจ็ค ...คนขับเรือเกาะพร้าว "
แจ็คตอบแค่นั้นแล้วเดินหนี ...
"กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดผัวมา ๆๆๆๆๆๆ"
ป้าวุ้นเส้นกับ ป้าบัวแดง กำลังนั่งเศร้าอยู่ใต้ต้นมะพร้าว พอเห็น อันดามันกับชัปปุยส์ วิ่งอยู่ตรงชายหาด นางทั้งสองขยี้ตาแล้วขยี้ตาอีก ถึงได้มั่นใจว่านั่น
"ผัวกูๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ " นางร้องเรียกชัปปุยส์ยกใหญ่
เล่นเอาอันดามันหัวเราะท้องขดท้องแข็ง.เพราะหน้าชัปปุยส์เหมือนจะร้องให้ เค้ารีบเอามือกุมเป้าไว้ เพราะป้าสองคนแกมือไวมากๆ สยองที่สุด
"พี่อันดามัน พี่ชัปปุยส์ " ปลาวาฬวิ่งหน้าตั้งมาแต่ไกล
"ปลาวาฬ ปลาวาฬ "
ทั้งสามกอดกันแน่นด้วยความคิดถึง
"ฮืออออออออออออผมคิดว่าจะไม่ได้เจอพวกพี่ซะแล้ว คิดถึงมากๆเลย " ปลาวาฬร้องให้ไม่หยุด
"ได้เจอสิปลาวาฬ ทำไม่จะไม่ได้เจอล่ะ " อันดามันยิ้มพลางลูบหัวเด็กชาย
"อย่าร้องให้ ...พี่มีของฝาก ปลาวาฬด้วยนะ .." ชัปปุยส์ ดึงเสื้ออกมาจากเป้
ปลาวาฬตาลุกวาว ..... "ขอบคุณมากๆครับพี่ชัปปุยส์ "
"ลายเซ็นต์เนย์มาร์บาร์เซโลน่า นักฟุตบอลที่ปลาวาฬชอบไงพี่ขอมาให้ " ชัปปุยส์ยิ้ม
"ผมรักพี่ชัปปุยส์ที่สุดเลย รู้ใจ ฮือออออออออออออ "
"ส่วนนี่ของฝากจากพี่ ..." อันดามันยื่นรองเท้าสตั๊ดให้ปลาวาฬ เค้าดึงมากอดทันที
"พี่อันดามัน ...ขอบคุณมากๆครับ "
"แล้ว ...................ของพวกเราล่ะค่ะคุณอันดามัน ? " ป้าบัวแดงกับป้าวุ้นเสัน เอ่ยขึ้นพร้อมกัน
"ของฝากของป้าสองคน....ก็......" อันดามันพลักชัปปุยส์ไปให้สองป้า " นี่ไงค่ะ ฮ่าๆๆๆ"
"ไม่นะ .....ไม่นะ " ชัปปุยส์ร้องเสียงหลง
"พี่ชัปปุยส์เสร็จแน่ๆ " ปลาวาฬกับอันดามันวิ่งหนี ปล่อยชัปปุยส์โดนสองป้ารุมสกรัม
"ช่วยด้วย ช่วยด้วย "
"มาให้เมียชื่นใจหน่อยเซ่ คิดถึง "
"ไม่นะครับ ...ปล่อยผมเถอะ .....ผมยังไม่ได้อาบน้ำ " ชัปปุยส์ เอามือปัดป้องสุดๆ
"เราไมุ่ถือ นั่นแหละเราชอบบบบบบบบบบบบบ"
"ช่วยด้วยยยย ช่วยด้วยยยยย "
"ปล่อยน้องชายผมนะ !!!" เสียงนึงดังขึ้น สองป้าเลยปล่อยมือจากชัปปุยส์ ชายหนุ่มร่วงลงไปกองกับพื้นทรายด้วยความอ่อนแรง นึกเจ็บใจอันดามันกับปลาวาฬที่มาแกล้ง เดี๋ยวจะเอาคืนให้เข็ด
"พี่ริคาโด้ช่วยด้วยครับ "
"ว้ายยยยยยยยยยยยยยยยยยย หล่อ.....หล่อที่สุด ในสามโลก " สองป้าเลือดกำเดาไหลออกมาทันที
"อิวุ้นเส้น เค้าเป็นของกู"
"เงียบเลยอิบัวแดง ...กูเห็นก่อนมึง "
"ถุยยยยยยยยยยยยยยยย " วุ้นเส้นถุยน้ำลายใส่หน้าบัวแดงไปเต็มๆ
ริคาโด้ยืนตลึง ....นี่อะไรกัน ...น่ากลัวชมัด คนรึว่าซอมบี้ เค้าขนลุกไปหมด
"เค้าคือเนื้อคู่ของกู "
"มึงข้ามศพกูไปก่อนเถอะ ...."
สองป้าเถียงกันเสียงดัง มือไม้ก็ตบกันไม่หยุด ....ใส่วรยุทธ์กันเต็มที่ ...
"พี่ริคาโด้ ผมไปก่อนนะครับ ...." ชัปปุยส์ปัดทรายออกจากตัวได้ก็รีบเผ่น
ริคาโด้กลายเป็นเหยื่อของสองป้าแทนเค้า .... เอาน่ารสชาติของชีวิต พี่ริคาโด้จะได้ประทับใจมาเที่ยวไทยได้เจออะไร Amazing แบบนี้
พระอาทิตย์กำลังจะตกดิน ...ชัปปุยส์วิ่งหนีสองป้ามาถึงบ้านอันดา่มัน ปล่อย ริคาโด้ผจญภัยอยู่คนเดียว
"อันดามัน ....อันดามัน ..." เค้าเดินเรียกไปรอบๆบ้าน ...
"เจอตัวโดนแน่ชอบแกล้งดีนัก "
เค้าได้กลิ่นหอมๆของอาหารแล้วน้ำลายไหลขึ้นมา ... อันดามันคงกำลังทำกับข้าวแน่ๆ
"ชัปปุยส์ !!"
"ไม่ต้องมาตกใจเลย ..มานี่เลยชอบแกล้งเค้าดีนัก "
"ปล่อยนะ ...ปล่อย "
ร่างสูงอุ้มหญิงสาวเข้ามาในห้องนอน .... "นายจะทำอะไร " เค้าไม่ตอบ แต่จูบปากแทน
"คิดถึงน่ะ "
"ชั้นเหม็นนะ..พึ่งทำอาหารเสร็จ "
"กลิ่นดี ..ชั้นชอบ " เค้ายิ้มพลางไซ้ไปตามตัวของหญิงสาวที่เค้ารักสุดหัวใจ ... "คิดถึงชั้นมั้ย "
"ชัปปุยส์ ....." ร่างบางเอ่ยชื่อเค้าเบาๆ
"ชั้นจะทนไม่ไหวแล้ว ....อยากทำแบบนี้ตั้งแต่เจอเธอที่โรงพยาบาล ....ทรมานมากๆ" มือเค้าค่อยๆล้วงไปในกางเกง...หญิงสาวสะดุ้งเฮือก ......
"ชัปปุยส์ ....."
"ชอบมั้ย "
".............................." เธอได้แต่ยิ้ม ....
เสื้อผ้าถูกปลดออกทีละชิ้น .... หัวใจมันเต้นแรงจนจะหลุดออกจากร่าง ....
"ถอดเสื้อให้หน่อยสิคะ ...." เค้าเอื้อมมือ เธอให้ช่วยถอดมันออก " throw it away !! " แล้วยังบอกให้ขว้างทิ้งอีก ....
"ชัปปุยส์ ....."
"ชั้นรักเธออันดามัน ...ได้ยินมั้ย " เค้าไซ้ตามตัวดูดบางส่วนของร่างกายที่ทำเอาหญิงสาวสั่นเทิ้ม เสียวซ่านจนแทบขาดใจ ....
"ชัปปุยส์ " อันดามันได้แต่เรียกชื่อเค้าเบาๆ มือก็โอบเค้าไว้ด้วยความรัก
"ที่รัก...เรียกชื่อเค้าดังๆสิคะ ...ชอบ ..." เค้าไซ้ต่ำลงไปเรื่อยๆ ..... จนถึง......
"ชัปปุยส์ !!" อันดามันสดุ้งอีกรอบ ....มือน้อยลูบหัวเค้าอย่างมีความสุข .... ลิ้นของเค้าร้อนเหมือนไฟ ...
ริมฝีปากร้อนของเค้ากวาดเอาน้ำหวานจากตัวของเธอไปจนหมดสิ้น ...เหมือนร่างกายของทั้งสองฝ่ายมันโหยหากันมาตลอด .... จูบที่เค้าที่ขบทัั้้งเม้นทั้งดูด จนปากของหญิงสาวแดง....
"ชัปปุยส์ ....ชั้นรักเธอ" อันดามันเอ่ยประโยคนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า มือน้อยลูบไล้ไปตามร่องอกของเค้าเบาๆ
ชายหนุ่มยังคงขยับตัวไปมา อย่างมีความสุขบนตัวของเธอ .... ไม่อยากหยุด ... อยากอยู่แบบนี้
เหมือนร่างกายหลอมละลายอยู่ในคนเดียวกัน เหมือนชีวิตเดียวกัน ... หายใจด้วยกัน... เป็นของกันและกันฝ่ามือของเค้า กุมอกอิ่ม ...ที่น่าหลงไหล ...ถึงมันจะไม่อวบล้นเหมือนกับสาวๆฝั่งยุโรป แต่เค้าก็ชอบมันที่สุด ......มือของอันดามัน ลูบหัวเค้าเบาๆ เค้ายังคงดูดดื่มกับทรวงอกของเธอ ริมฝีปากร้อนของเค้ายังไล้ไปตามทรวงอก .... "ชัปปุยส์...."
ไม่มีเสียงตอบ.... ชัปปุยส์ทำให้ น้ำหวานหลั่งรินออกมาจากตัวของหญิงสาวได้ไม่หยุดหย่อน ....
เสียงครางและเรียกชื่อเค้ายิ่งทำให้เค้าหยุดอารมณ์พิศวาสต่อตัวเธอไม่ได้ ....เค้ารักเธอเหลือเกิน รักจนอยากจะกินเธอเข้าไปทั้งตัว .....ร่างบางเกร็งจนกระตุกนิดๆ เค้ารู้แล้วว่าเธอกำลังจะถึงสวรรค์ เค้าเลยเร่งส่งเพราะอยากจะไปถึงพร้อมๆกัน
"ที่รัก ๆๆๆๆๆ "
"ชัปปุยส์ "
เค้าจูบเบาๆที่หน้าผากด้วยความรัก ..... อันอามันน้ำตาไหลออกมาด้วยความสุข ....
"ชั้นรักเธอนะ "
"ชั้นก็รักเธอชัปปุยส์ ...รักเธอที่สุด ....จะรักไปจนวันตาย "
"ถ้าจะตาย...เราก็จะตายไปด้วยกัน"
"อย่าพูดแบบนี้ ......"
"แค่พูดเล่น ....."
"ดูโน่น ....." ชัปปุยส์ชี้ให้อันดามันดูพระจันทร์ดวงโตที่กำลังส่องแสงอยู่นอกหน้าต่าง ....
"ไว้เราไปดูดาวเหนือที่ริมหาดกันนะ " หญิงสาวยิ้มหวาน
"ได้สิ....แต่ตอนนี้หิวที่สุดเลย " ชัปปุยส์เอามือลูบท้อง
"ก็นายเล่นไม่กิน ....มาถึงก็ " หญิงสาวค้อนไปทีนึง
"ก็อยากกินเธอก่อน ...ผิดเหรอ ..."
อันดามันอายหน้าแดงอีก .... "ตลอดเลย ...."
"ก็คนมันรักนี่นา .....ผิดเหรอ ....."
"ไม่ต้องมาทำหน้าอ้อน ....ไปอาบน้ำเลย "
"อาบด้วยกันนะ ....นะ " เค้าไม่พูดเปล่าแต่ดึงแขนอันดามันเข้าห้องน้ำ
มือก็คว้าฝักบัวมาฉีดน้ำใส่ตัวหญิงสาวด้วยความสนุก "พอแล้วชัปปุยส์ พอ "
"ในห้องน้ำอีกรอบมั้ย ....." เค้ายิ้มๆออกมา
"นายมันคิดอยู่เรื่องเดียวจริงๆ "
ชายหนุ่มยิ้มจนเห็นเหงือกสวยๆของเค้า .... ไม่มีอะไรจะมีความสุขเท่ากับการอาบน้ำกับคนที่ตัวเองรักอีกแล้ว .... ไม่คิดว่าจะได้กับมาอยู่ด้วยกันอีก ... ได้มีความสุขด้วยกันอีก ... วันพรุ่งนี้ไม่รู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ชายหนุ่มรู้แต่ว่า ..วันนี้เค้ามีผู้หญิงที่เค้ารัก .... ประสบความสำเร็จกับอาชีพที่ทำ ...แค่นี้ก็พอใจอย่างที่สุดแล้ว ....
ว้าว แอดอธิบายละเอียดมาก
ตอบลบขอบคุณมากๆค่ะ 55+
ตอบลบ